Historia yerba mate

Yerba mate ma długą tradycję, a jej historia sięga czasów prekolumbijskich. Sama yerba mate została rozpowszechniona przez jezuitów, którzy dotarli do Ameryki Południowej – tam mate pili Indianie Guaranii.

Indianie Guarani

Indianin Guarani

Guarani są pierwszymi użytkownikami yerba mate.

Pierwszymi osobami, którzy pili mate byli Indianie Guarani, którzy zamieszkiwali dorzecze rzeki Parana. Guarani nie tylko pili napar, ale także żuli liście ostrokrzewu paragwajskiego. Indianie ci prawdopodobnie rozszerzyli też yerba mate także wśród innych plemion indiańskich.

Jezuici

O yerba mate dowiedziała się też Europa, gdy Jezuici z Hiszpanii dotarli do Ameryki Południowej i poznali tę herbatę. Widząc jej właściwości pobudzające, redukujące głód i poprawiające kondycję fizyczną, widzieli w niej potencjał. Niemniej jednak na początku w Hiszpanii było zabronione spożywanie yerba mate. Jednak po jakimś czasie Jezuici przekonali władze hiszpańskie do yerba mate.

W 1670 roku zakonnicy jezuiccy zaczęli uprawiać ostrokrzew paragwajski na terenach Ameryki Południowej. Do pracy wykorzystywali Indian, których przekupywali podarkami. Ponadto dzięki yerba mate mogli oni pracować dłużej. Było to niezwykle korzystne dla jezuitów, gdyż handel yerba mate kwitnął dzięki temu. Jezuici uprawiali yerba mate do 1768 roku – w tym roku zlikwidowano zakon (było to niestety krokiem w tył w ekspansji yerba mate).

Przez długie uprawa ostrokrzewu paragwajskiego była ograniczona – również przez liczne wojny toczące się pomiędzy Paragwajem a Argentyną, Brazylią i Urugwajem.

Ponowny rozkwit

Pierwszą znaczącą plantację po wielu latach założył w Paragwaju w 1896 roku Federico Neumann. Do znacznego rozwoju plantacji i handlu yerba mate doszło na początku XX wieku, gdy napływający koloniści uprawiali coraz bardziej intensywnie ostrokrzew paragwajski w miejscach dawnych plantacji Jezuitów.